Mijn naam is Willeke Verwoerd. Ik begeleid en train vrouwen en mannen die binnen een relatie te maken hebben met een (vermoeden van) autisme (ass). Ik geloof dat het mogelijk is om ook jouw eigen wensen en verlangens vorm te geven. Wat jij wilt en nodig hebt staat vaak onder druk. Het 'leven met een partner met ass' vraagt best veel. Uit eigen ervaring en gesprekken met anderen vermoed ik dat dit ook voor jou geldt. Hulp krijgen is lastig. Waarschijnlijk loop je niet graag te koop met je worstelingen hierin.

Wil staat voor mijn naam. Wil heeft ook de betekenis van verlangen, begeren, eisen, wensen. Boeiende betekenissen in een relatie waar ass een rol speelt.

Mezelf wegcijferen. Als kind en middelste van vijf weet ik al vroeg 'mijn plek' en mijn vaardigheid tot bemiddelen in te zetten. Zorgen voor anderen, niet teveel eisen stellen en vooral veel zelf doen is er met de paplepel ingegoten. Ik leerde zelfstandig mijn boontjes te doppen en er vooral voor anderen te zijn. Erg gelukkig was ik niet. De buitenkant leek echter prima in orde. Hulp vragen kwam nauwelijks in mij op.

Wat een verademing. Al vroeg woonde ik op mezelf. In het laatste jaar van mijn studie Facilitaire Dienstverlening ontmoette ik mijn partner. Wat een rust en veiligheid! Daar was iemand die nooit een beroep op mij deed of me heel hard nodig had. Bij wie ik compleet mezelf kon zijn. Maar, wie was ik eigenlijk? Vanaf dan raak ik geïnteresseerd in psychologie, de werking van ons brein en vormen van 'zelfontwikkeling'.

Ik kwam erachter dat ik helemaal niet wist wie ik was en wat ik wilde. In de tussentijd was ik weer in hetzelfde patroon beland. Zorgen voor het gezin, niet te veel eisen stellen en vooral veel zelf doen. Aan de buitenkant zelfstandig en zelfverzekerd. Ik volg in deeltijd een opleiding Communicatie. Dat is wat ik wilde. Maar erg gelukkig voelde ik me nog steeds niet. Mijn interesse in 'geluk' bracht me bij het gedachtegoed van Marshall Rosenberg, geweldloze communicatie. Dat blijkt een (praktische) richting die verrijkend is.

Zelf doen. In 2008 begin ik voor mezelf binnen een vennootschap. Hier kan ik meer van mezelf laten zien en doen wat ik leuk vind. Erkenning te krijgen voor wie ik ben en wat ik te bieden heb. Ik leer mezelf meer op de voorgrond te zetten. Ik begeleid zorgpraktijken om hun visie en strategie te bepalen en train hen in communicatie. Ik ga spelen in een theatersportgroep. Ik leer veel over wat bij mij past en op welke manier ik dat vorm wil geven.

Relatie. We komen erachter dat mijn partner Asperger heeft. Er komt geen officiële diagnose. Wel vallen er kwartjes. Dat het moeizame in onze relatie aan niemand te wijten is. Niet aan hem. Niet aan mij. We gaan onderzoeken wat de waarde van onze relatie is. We maken keuzes. Geen gemakkelijke, wel eerlijke.

Met al mijn inmiddels opgedane kennis en (ervarings)kunde besluit ik in 2015 een richting aan mijn bedrijf toe te voegen die zich richt op vrouwen die een partner met een vermoeden van ass hebben. Ik wil bijdragen aan de zichtbaarheid van deze vrouwen. Inmiddels weten ook mannen mijn praktijk te vinden. Ik blog over persoonlijke ontwikkeling die direct of indirect te maken hebben met het hebben van een relatie. En speciaal over relaties waar autisme een rol speelt.

Ik ben enorm geïnteresseerd in verhalen van andere mensen. Ik luister, vraag en verwonder veel en graag. Die verhalen en mijn inzichten ben ik aan het verwoorden in een boek.

 

Wil je meer weten, of overleggen of ik iets voor je kan betekenen? Neem gerust contact met me op!