Dit is waarom verlangens aan ons blijven knagen

Dit is waarom verlangens blijven knagen

Het is droog buiten. En warm. Liever zit ik binnen. De vakantie staat voor de deur. Dit jaar gaan we naar Berlijn. Nog nooit geweest. Ik vraag aan mensen om me heen ‘twee dingen waar we naar toe moeten’. Het is een vrolijk verlangen naar iets wat ik wil leren kennen.

Ik kijk naar buiten, naar de planten en de bodem en denk aan regen. Hoe bijzonder is het dat je ook kunt verlangen naar iets wat je op een ander moment, ook zo kan missen. Door de regen fietsen om een trein te halen doet me juist weer verlangen naar het zonnetje.

Ik herinnerde me de geur van regen. Ken je dat, die geur? Ik vroeg me af hoe dat eigenlijk komt. Dat je regen kunt ruiken. Ik kwam het tegen onder de naam ‘petrichor’. Mooi woord. Het blijkt een samenstelling van de Griekse woorden ‘petra’ en ‘ichor’. Een combinatie van steen of rots en de in de mythologie aangeduide ‘gouden vloeistof die door de aderen van de Olympische goden en andere onsterfelijken stroomt’.

 

Het hemelwater voedt weldadig op de gebarsten grond.

Pizza en cola

Ik vind het lekker om iets nieuws te leren. Al zolang ik me kan herinneren. Ook dit soort min of meer onbelangrijke wetenschap. Ik word er blij van, het vormt en kleurt mijn leven. Ik denk dat we allemaal ‘vooruit’ willen, anders waren we nooit gaan lopen toch?

Wanneer verlangens geen gehoor krijgen, gaan ze knagen. Door ons bang te maken. Of door te blijven zeuren en zaniken, malen en piekeren, beschuldigen en aanklagen. Of door net te doen alsof ze niet belangrijk zijn waardoor het allemaal een beetje een sleur wordt. Hoe dan ook. Verlangens blijven vragen om aandacht. Vragen erom vervuld te worden. Ze belonen je daarna met een tevreden gevoel. Net als na een gezellige voedzame maaltijd met een goed glas wijn. Of een pizza met cola op de bank voor de tv.

Juichen voor België

Nieuwe dingen leren, toepassen en doorgeven is een basisbehoefte. Een universeel verlangen om vervuld te krijgen. Daar worden we mee geboren. Kunnen we niks aan doen. Net als onze behoefte om samen te zijn. Verbinding met anderen te hebben. Juichen voor België.  Of om ook alleen te kunnen shinen, afgezonderd op jezelf te vertrouwen. De Tour winnen.

Het is soms moeilijk om verlangens te horen of de ruimte te geven. We hebben vaak geleerd dat dit niet mag, dat je beter normaal kunt doen, niet mogelijk is of niet voor ons is weggelegd. Misschien zijn we teleurgesteld dat er vaak niks van verlangens is terechtgekomen of zit je in een relatie waar verlangens hebben pijn doet. Het is dan veiliger om verlangens weg te drukken of in te slikken.

Gehoor geven

Ik denk dat het de bedoeling is gehoor te geven aan onze verlangens. Daar zijn we mee geboren. Het is een recht én een plicht om jouw verlangens vorm te geven. Het hoe komt onderweg. Maar dat we het kunnen, dat weet ik zeker.

Graag loop ik een eindje met je mee in het ontrafelen en vormgeven van je verlangens. Maak een afspaak voor een ‘in je eentje samen-sessie’. Vaak kan één gesprek al verhelderend zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.